Biografie
Klik hier voor de korte versie:
Maar voor de
echte Die Hards: De Lange versie:
Na de talrijke
mislukte pogingen Tirol en Vaticaanstad te veroveren, na de kerstman
gegijzeld te hebben en na de pas-uit-de-oven-komende koekjes van oma
op te hebben gegeten was onze al geliefde Stijn genoodzaakt een nieuwe
bezigheid te zoeken. Hij dacht, en dacht, en dacht, zijn brein maakte
overuren en sloeg toen tilt. Na dagen in het ziekenhuis te hebben
vertoeft, wist hij wat hij wilde doen: “Ik wil een band” gilde hij als
een klein meisje door de kille gangen van het hopsitaire, en hij ging
op zoek…
Op een dag zag
onze beste vriend een schim, die zag er enorm sexy uit, de schim
alleen was al vrij erectieopwekkend wat moest de persoon in kwestie
dan wel nie zijn? Maar dit heeft er niets mee te maken want achter die
schim stond Jonas, een wel getalenteerde in zijn vak: trommelen. Hij
moest niet nadenken en stemde toe.
De volgende in
deze historie werd door zijn ouders en kennissen meestal Jens genoemd.
Eerst zag deze het niet echt zitten om gitarist te wezen, maar na
talrijke bedreigingen, bombrieven en kilootjes antrax draaide zijn
oordeel over artiesten snel om en hij kwam (weliswaar onder lichte
dwang) bij het toen nog genaamde ‘muziekgroepke’. Hij groeide al snel
uit tot beestige gitarist die van zijn eigen denkt dat hij goed kan
spelen, en waarvan de andere dat weliswaar ook denken.
Een bassist was
vereist. We zochten en zochten maar we vonden niemand maar op een dag, de wanhoop van
zelfdoding nabij, sloeg er plots een bliksemschicht in. Onze drie vrienden
waren uiteraard zeer nieuwsgierig en gingen een kijkje wagen. We zagen
een groot geel onwelriekend schip. Het had de vorm van…van…van…ene
grote bol kaas (Leerdammer als je het mij vraagt). Uit het schip kwam
een mannetje, na dagen en nachten lang intensief testen en
ondervragingen wisten we eindelijk wat we wilde weten, hij noemde Tobias EN! Hij speelde bas. Vetjes peinsden wij…
Nu nog een stemmetje:
Stijn kende een persoon die
dat goed kan dus vroeg hij het aan Evelien. Haar kort maar krachtig
antwoord was "JA, OH JAAAAAA!" en we waren allemaal full of joy. Later
kwam daar dan
plitsplots uit het wuikgestras een persoon aangedreven op 65 liter
loodvrije diesel benzine, en wandelde ons voorbij. We dachten doef
doef wheeee! en riepen: WAZAAAAAAAH!!!!! Het blonde meisje keek
vluchtig achter haar, schrik hebbend om schrik te krijgen. Ze zag ons
staan, wij zagen haar staan, God zag ons staan en de walvissen werden
getorpedeerd. Vliegensvlug reden we op haar af zoals pinguïns op
vliegtuigbommen afrennen. We vroegen of ze bij onze band wou zingen.
Haar bescheiden antwoord stemde toen in onze verlangens.
We hebben een zangeresje erbij. En ons jolijt kon niet op...
We waren al
mee ene helen tros, maar het was nog niet genoeg voor ons, wij willen
meer, THE SKY IS THE LIMIT! Maar niet heus hoor… We zagen ineens een
persoon aan de rechter kant van onze linker boezemkast staan.
Blijkbaar noemde deze gekke persoonlijkheid Wieland, en hij had een
weelderige haardos, daar kunnen onze vogeltjes op uitrusten dachten
we, toevallig speelde hij ook gitaar, mja, moesten we er dan maar bij
nemen. We waren volledig. Nu nog een naam. We sloegen den dictionaire
open en lieten onzen wijsvinger dalen op de vele woordjes. We stopten
bij Anopheles. Dat wordt hem dan, en toen gingen we ons bezatten en
dronken we ons horizontaal tegen den tère.
Maar toen braken er
donker tijden aan in het Anopheleswoud. Tot spijt van al de piemels
die ooit in erectie willen staan zijn onze al geliefde zangeresjes
Evelien en Stephanie de groep moeten verlaten. Nu blijven er 5 gekke
jongens over die tot hun oren gevuld zijn met erectiesap, en das
straffen toebak zanne.
We moesten op zoek naar
ene zanger. Uit verscheidene proefkes, stemtesten en
penisvergelijkingen dachten we, hé, onze gekke Jens kan vetjes zingen
en die gekke Stijn, das ook geen duitseherder in een tirolerbroekje
die aan niks anders denk dan aan tennis. Waarom kunnen deze
schizofrene persoonlijkheden niet de stem van de Anopheles vertolken?
En die wil zou geschied zijn.
SEE YOU SOON AND…NUKE THE
WHALES
Owh yeah: KICK ASS
ROCKING!!!
©Anopheles 2006